Ontbeten in het hotel restaurant en al onze vrienden zaten al klaar voor vertrek. 9.45 vertrokken de bussen richting "Gold Dredge 8", de Trans Alaskan Pipeline en de Riverboat Discovery.
Allereerst nemen we een kijkje bij de oliepijplijn die ongeveer 1.300km dwars door Alaska van het Noorden naar de zuidkust (Valdez) loopt. Soms onder de grond als het kan maar meest erboven, vanwege de permafrost. Erg bijzonder om dit fenomeen nu eens met eigen ogen door het landschap te zien kronkelen. Het heeft natuurlijk 2 kanten en ook Amerika worstelt ermee: uiteraard vanwege de effecten op de natuur maar ook door de kosten en de -tegenwoordig- te lage opbrengsten. Desaltniettemin een bijzonder fenomeen !
Na een uitleg bij de pijplijn te hebben gehad, nemen we plaats in een open treintje en rijden we richting Gold Dredge 8 langs geimproviseerde goudzoekers-locaties die elk een eigen verhaal vertelden over de wijze van gouddelven hier in dit deel van Alaska, waar ze nogal met de permafrost hebben moeten worstelen om bij het goud te kunnen.
Eindpunt van de trein is de Gold Dredge 8, een enorm gevaarte waar omheen een leuk "camp" gebouwd is met interessante zaken, shops én een buitenruimte waar iedereen zelf kan "goldpannen". Je krijgt een pannetje en een zakje grind met zand en vervolgens ga je, na goede uitleg, aan de slag om er zelf goud uit te zeven. Het valt nog niet mee want iedereen is bang z'n goud in het (voor de toeristen verwarmde!) water te verliezen, dus iedereen doet eigenlijk te voorzichtig. Maar aangezien goud 19x zwaarder is dan water maar ook zwaarder is dan de steentjes komt het toch wel goed. Doordat je voorzichtig schudt, zakken de gouddeeltjes naar beneden in je pannetje en moet je de steentjes en het zand er met het water vanaf spoelen. Leuk en spannend om te doen en aan het eind kun je de stukjes goud uit je pannetje in een potje doen en er mee naar een weeg-balie. De goudoogst van Peter en mij was $39 waard. Dus we kunnen nu écht zeggen: we found gold !
Na een kopje koffie, zelfgemaakte coockies, nog wat rondneuzen in de shop (en ons goud in een medaillon te hebben laten zetten), gaan we weer in het treintje terug naar de bussen.
Het was een superleuke en supergoed georganiseerde ochtendtrip !
We rijden vervolgens door het prachtige herfstlandschap naar de rivierboat Discovery lll waar we eerst een "hearty meal" genieten. Wij zouden het iets van oudhollandse stoofpot ofzo noemen. 1 ketel gegrilde groenten, een salade met cranberry-appel-pecannoten en geitekaas, brood, een pot met stoofvlees en groente en een brownie toe. Het smaakte allemaal prima !
Na de lunch voelen we nog even het bijzondere temperatuurspunt -40 graden Celcius én Fahrenheit en zijn we member van de "Minus 40 Club", gegeven het feit dat we inmiddels zelf nét iets boven de 40 zijn, is dat toch weer een leuke opsteker!
Maar koud was het zeker en goed om eens te voelen.
We nemen plaats op de raderboot en tuffen rustig over de rivier door het prachtige landschap. Krijgen nog een demonstratie van een bushpilot met watervliegtuig vlak voor én naast ons: het bleek de eerste van een aantal hele leuke verassingen. Zoals de man van 10-malig Iditarod winnares Suzan Butcher (in 2006 overleden) die een demonstratie dog-mushing (sledehonden mennen) geeft en puppies langs de waterrand laat spelen. Maar ook een aantal Native People (Anthabashian Indians) vertellen over hun gewoontes en leven van hun voorouders vlak voor en vlak na de goldrush. Interessant en leuk allemaal. We gaan ook van boord bij een Anthabashian dorpje waar we diverse demonstraties zien en nog meer te weten komen van de Indianen en hun manier van leven, dicht bij de natuur en de dieren.
Rond een uur of half vijf zijn we weer terug bij de bus en rond 18.00 uur bij het hotel. Wat een leuke en goed georganiseerde dag ! Vanavond vroeg naar bed, we hebben inmiddels het Noorderlicht -een beetje- gezien* en morgen vertrekken we redelijk op tijd (9.30 uur) naar Denali National Park.
*vanavond schijnt er meer activiteit te komen dan gisteren maar vandaag is er wel meer bewolking. We hopen dat we misschien in Denali meer kunnen zien omdat het daar veel donkerder zal zijn. En anders schijnen we aan boord van het schip de laatste week ook nog een kans te hebben. We zullen zien!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten