Het weer is al net zo prachtig als gisteren dus we struinen nog even door Dawson City waarna we weer neerstrijken bij The Alchemy Café. Lekkere koffie en we delen een verse home-made frambozen muffin die nog warm is!
We halen zelf de bagage van de band (voorschrift) en geven het meteen uit handen aan de luggagehandler en zien de bagage weer terug in onze hotelkamer. We gaan met de bus naar het hotel en krijgen een prachtige suite toegwezen. Duidelijk te merken dat je weer in Amerika bent, de accomodaties zijn tóch iets meer upscale dan in Canada.
We lopen terug naar het hotel en de bus staat klaar die ons naar de gravel-runway van Dawson City brengt. Deze 737 heeft een million Dollar landingsgestel dat bruikbaar gemaakt is om te stijgen en landen op gravel....
De incheckprocedure is ook al zo bijzonder, een tafeltje naast het vliegtuig en een dame die ons met een "wand" (toverstokje) fouilleert. En dan kunnen we zó doorlopen, het vliegtuig in.
Het is een charter, alleen voor onze groep dus we kunnen gaan zitten waar we willen en ach, het begint best gemoedelijk te worden met al die -inmiddels- bekende gezichten om je heen! De vlucht leidt ons over mooi gekleurde bergen, enerzijds door de herfst en anderzijds door de sneeuw en we volgen de Yukon river:
Én we krijgen een glimp te zien van de sinds vorige week wereldberoemde Mt.Denali. Want toen werd deze berg door Obama omgedoopt van MtMcKinley tot MtDenali. Een berg die altijd lastig te zien is vanwege de wolken er omheen: ook nu weer. Maar als je goed kijkt, zie je de contouren van MtDenali boven de wolken uit, in het midden van de foto:
Na een uurtje vliegen en weer een tijdszone te zijn gepasseerd (inmiddels is er 10uur tijdsverschil met NL) zijn we in Alaska, en het weer is prachtig! Zouden we dan tóch het Noorderlicht kunnen zien vannacht? Het is hier blijkbaar de afgelopen 3 nachten achter elkaar goed te zien geweest. En het wordt wederom een heldere nacht en we zijn op het meest Noordelijke punt van onze reis (160 km van de Poolcirkel verwijderd). Dus wie weet! ...
Fairbanks airport links bovenin beeld
We waren de enige vlucht die landde op dit tijdstip maar toch zat er maar 1 persoon bij de border control en het ging er weer als vanouds serieus aan toe... Iedereen werd gevraagd waar ie vandaan kwam, naartoe ging en wat hij kwam doen. Van alle niet-Amerikanen werd weer een foto en alle vingerafdrukken genomen. Inmiddels hebben ze die van ons al van de afgelopen 8x in het systeem aan ons paspoort-nummer gelinkt zou je zeggen... Zou je zeggen ...
We settelen ons in onze suite en wandelen (zonder jas !) naar downtown Fairbanks.
En ja: deze bank moet zijn naam nog aanpassen!
Zonder het goud en later de olie was het niet veel geweest dit Fairbanks en het is eigenlijk nog steeds niet veel soeps. We verkennen de stad te voet en gaan al snel op zoek naar een restaurant.
Gelukkig hebben we Yelp! om een leuk en goed restaurant te vinden en we besluiten dat Thais eten in Alaska ons wel wat lijkt, dus strijken we neer bij Tiparos.
We gaan proberen tot 01.00u wakker te blijven om het Noorderlicht te zien áls het vanavond verschijnt.
Update 00.50u.
We hebben het gezien ! Aurora Borealis ! Okay, het was geen mega vertoning want de bewolking speelde ons parten, maar tóch ! Het was duidelijk te zien en lastig op de doto te krijgen maar hier een poging :
Geen opmerkingen:
Een reactie posten