Ik heb er nix van gemerkt want in diepe slaap maar P heeft meegekregen dat 'de motoren stopten'. Ik vind het eigenlijk wel lekker dat 'gebonk' en het trillen van het schip. Het heeft ook iets dynamisch.
Lastiger is dat ik letterlijk zeebenen heb. Als ik aan wal sta, vooral in een winkel ofzo, heb ik het gevoel dat we nog op zee zijn en bewegen. Regelmatig moet ik een pas opzij maken omdat ik anders omval. Rare gewaarwording en heb ik eerder gehad. Zelfs een keer zó erg dat P me moest opvangen omdat ik viel !
We ontbijten rustig in onze hut, drinken nog wat koffie en gaan dan van boord. Het miezert maar is niet koud. Besluiten een rondje Haines te lopen en het is werkelijk een plaats van nix, er wonen 2.500 mensen en dit is het laatste cruiseschip van dit jaar en dan zijn ze weer alleen...
Ik zou behoorlijk kunnen uitweiden over Haines, de geschiedenis en de geografische eigenaardigheden. Maar dat zal ik jullie besparen. Wat eigenlijk wel erg leuk aan zo'n reis met vele gidsen en reisleiders is, dat je mega veel oppikt en het is eigenlijk één groot college geschiedenis - geografie - biologie - antropologie - sociologie én Engels! En uiteraard sociale psychologie maar daarin voorzien we zelf door te observeren.
Zelfs olie op de weg voor een tankstation kan als kunst worden beschouwd...
Deze joekel zat gewoon midden in town in een boom. Haines wordt ook wel de capital van de bald eagles genoemd. Nou, dát hebben we gezien. Alsof het kraaien waren, zoveel !
Na rondje Haines en erg lekkere koffie, Chai Latte (m'n nieuwe verslaving) en koek bij de local deli-market, lopen we terug naar de boot voor lunch en een beetje relaxen voordat onze Twilight Bear Viewing om 4.30PM begint.
We verzamelen ons op de kade en worden over drie bussen verdeeld. Wij zitten met 10 anderen in een kleiner exemplaar en rijden De stad uit, langs de Chilkoot-river (betekent: mandje vol vis). De rivier staat hier bekend om de overmatige populatie Chinook en Kohozalmen en het is nu net de tijd dat de zalmen terugkomen van zee om te paaien. Vol hom en kuit zwemmen ze op hun laatste krachten terug naar de geboortegrond, daar waar het zoete water het overneemt van het zoute, gaat de keel van de zalm vanzelf dicht en kan hij niet meer eten. Met maar 1 doel voor ogen ploetert hij de rivier op. Als hij het haalt, paait-ie en gaat daarna dood. Als-ie het niet haalt, komt dat meestal omdat hij in de klauwen van een beer of een visarend belandt...
De beren hier doen zich tegoed aan de overdaad aan zalm die hier letterlijk in hun bek of klauwen zwemt. De beren zijn vlak voor hun winterslaap en moeten erg veel aankomen om reserves op te bouwen. Dus met name de vette delen van de vis (hom/kuit/kop) wordt door de beren gegeten en de rest laten ze liggen. Een spoor van rotte vis ligt zowel naast als ín de rivier: de zalmen die uit zichzelf zijn doodgegaan én de berenprooien. Wát een bende! Toch stinkt het harder in een viswinkel...;-)
Maar we genieten enorm van de beren! Een moeder met 2 jongen en even later een solo mannetje.
We zien ze zelfs de rivier over zwemmen !
Moeder en de kleintjes verdwijnen in het bos als deze grote jongen aan de overkant ten tonele verschijnt.
En als ook hij ergens voor op de loop gaat (een ander mannetje?), gaan wij de bus weer in en rijden verder. Best spannend, zo'n berenjacht om plaatjes te schieten !
Als we weer terug rijden, is de moeder met haar cubs weer uit het bos te voorschijn gekomen en kunnen we nóg dichter bij haar komen. Lukt nog nét om een paar foto's te maken voordat het te donker wordt.
Moe, zeer voldaan én onder de indruk worden we weer afgezet bij de steiger waar de Zaandam gezellig verlicht op ons ligt te wachten.
We hebben diner in onze hut besteld, het arriveert een half uurtje nadat we binnen zijn en we genieten heerlijk na.
Welterusten !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten