Uurtje door Anchorage gereden en wetenswaardigheden opgepikt. Alaska blijft in álle opzichten een bijzondere staat. Niet in de laatste plaats vanwege haar ligging en wat dat met de aardbodem doet waar alles hier op gebouwd is. Zo zijn er hier zo'n 30 aardbevingen per maand! Maar ook qua landbouw is het super-bijzonder: alles wat hier groeit, wordt heel groot, zoals kool - wortels en pompoenen. Er was een kool van 60kg geoogst ! Reden is dat hier veel licht achter elkaar is. In de zomer wel 20 uur per dag! Niet alles kan hier goed groeien vanwege de kou maar dat wat er groeit wordt mega groot.
Kleurrijke muurschilderingen downtown Anchorage
De film is leuk, lachen én luchtig en het is goed te zien hoe goed Robert Redford (80 inmiddels) is 'geconserveerd'. Na de film besluiten we een andere uitdaging aan te gaan en nemen we de stadsbus terug naar downtown...
We rijden over het vliegveld waar alle prive vliegtuigjes staan en vandaan vertrekken. Zo'n vliegtuigje kun je aanpassen aan de omstandigheden. Rust hem uit met héle dikke banden voor landingen op ruw terrein, met drijvers voor landingen op water en met ski's voor landingen op sneeuw en ijs in de winter. Veel van de vliegtuigjes liggen in het water en het lijkt een soort van Giethoorn, maar dan met vliegtuigjes ipv met bootjes. Bijzonder !
Na de rondrit besluiten we naar de Barnes & Noble bookstore te gaan. Een traditie op alle vakanties is het meenemen van een aantal specifieke kalenders bij deze uitgebreide boekwinkel. Over het gehele land zijn we al in vele B&N winkels geweest. Maar aangezien de B&N winkels vaak nogal 'out of town' liggen en we nu geen auto tot onze beschikking hebben (vreemd gevoel trouwens hier in de US), moeten we een half uur lopen. Vinden ze hier maar gek dat je dat doet...
Na een uurtje B&N en een lunch en coffee bij de inpandige Starbucks, ontdek ik dat er zich een bioscoop op loopafstand bevindt. En aangezien er nét een leuke en luchtige film van één van onze favoriete schrijvers, Bill Bryson, is uitgekomen, besluiten we daar naartoe te gaan. Lopend. En dat is geen sinecure in dit land waar níets op lopen of fietsen is ingesteld. Of, anders gezegd, álles op autorijden is afgestemd. Want een voetpad oid naar de bios is er niet dus we lopen als een stel zwervers langs de kant van de straat...
Na een tweede -nu ongeorganiseerde- sightseeing trip per stadsbus door de suburbs van Anchorage zijn we óók nog eens op tijd terug in het hotel voor de farewell-borrel van de landtour. Onze reisleider Lacy verlaat ons morgen en dan gaan we elk ons weegs richting de MS Zaandam in Seward. Lacy gaat niet mee, een deel van de groep reist per trein, een deel per bus en wij hebben een natuurboottocht geboekt langs de Kenai Fjorden. Het is een gezellige borrel en we spreken met wat Australiers af om tijdens de happy hours op het schip in het Crow's Nest samen te komen. Leuk.
Na de borrel lopen we naar het restaurant aan de overkant (Nr2 op Yelp!), Orso geheten. Inderdaad is de zalm niet zo lekker als bij de buren van gisteravond maar altijd nog lekkerder dan thuis ;-)
Als we na het diner de straat weer oversteken naar het hotel, zien we de prachtige zonsondergang. Later ook nog even vanuit de hotelkamer gedotografeerd :
Hoe het vanaf morgen moet met het blog, weet ik even niet..: aan boord hebben we geen WiFi...
Wel per satteliet maar dat is mega duur dus doen we niet. Wel komen we bijna elke dag in een haven aan en ik bkijf wel schrijven dus ik zal proberen daar ergens naar een WiFi-spot oid te gaan en het blog te uploaden zodat het voor jullie leesbaar wordt...
.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten