Ons ontbijt vanochtend was ook een heerlijkheid, onze Duitse gastgebers lieten het ons aan niets ontbreken. De B&B heeft 3 ruime log-suites en we zitten hier tezamen met een Nederlands en een Duits echtpaar. Inmiddels is de voertaal Duits want Engels blijft lastig voor ze, zelfs onze gastgebers die inmiddels 6 jaar geleden hier naartoe geemigreerd zijn.
Bij het ontbijt wisselen we reis-wetenswaardigheden uit en naar blijkt volgen we allemaal andere routes maar toch met overeenkomsten. We krijgen een kaart mee met alle must-sees van de omgeving, braaf volgen we alle aanwijzingen en zien dus in 1 dag Wells Gray Provincial Park.
De dag start met regen, men is er hier nogal blij mee want het is al zo ongeveer vanaf mei droog en dat brengt onder andere bosbrandgevaar met zich mee. Wij laten ons er niet door weerhouden en starten bij het verste punt, op de kaart, toepasselijk "the end of the road" genaamd: Clearwater Lake Campgrounds met daarbij een cafe waar we koffie en taart nuttigen op de verandah en de regen langzamerhand zien wegtrekken. Halverwege the road gaat het asfalt over in een brede zandweg en in ons geval is het geen zandweg maar een offroad dirtpath geworden: avontuurlijk scheuren terwijl de modder je om de oren vliegt. Spektakel ! Maar daarnaast uiteraard wel altijd oppassen voor wildlife want je wilt geen moose, elk of bear op de motorkap.
Doorgebaggerd naar Bailey's Chute en Mineral Springs. Dat laatste is een bijzonder natuurfenomeen, zoals de naam al zegt bubbelen er mineralen uit een bron, middenin het bos. Wel is het een behoorlijke wandeling dwars door het bos en aangezien we al een mega eind de rimboe in gereden zijn en nu de hike óók verder de woods ingaat, wordt het voor de te veel geciviliseerden onder ons toch nét iets te gortig qua hoeveelheid in te nemen natuur ... Maar, Peter wandelt dapper verder, zingt nog nét "de paden op de lanen in", niet om beren te verdrijven, maar is maar wát blij als 'ie de auto's op de weg weer hoort op de terugweg...
Van daaruit rijden we een klein stukje over de dirtroad naar Ray Farm, de overblijfselen van een boerderij die hier in de jaren '30-'40 heeft gestaan en waar een boerengezin geleefd heeft met 3 kinderen. We proberen ons voor te stellen hoe het is hier in de wildernis met vooral de winters, die nogal streng zijn. Bijzonder. Ook nog even het graf aan gedaan dat even verderop ligt en waar ze beiden begraven liggen.
De auto op enig moment....
Bij de prachtige Helmcken Falls nuttigen we onze meegenomen goodies (oa Beef Jerks en andere snacks) en genieten van het uitzicht en de rust die hier overal heerst. Afgelopen dagen geen Chinees gezien, ook geen toeristenbussen maar wel veel Duitsers, eigenlijk alleen maar! Blijkbaar een gebied dat ze uit de overlevering goed kennen want ook vele restaurants, ranches en B&B's (alsook de onze) worden door Duitsers gerund.
Door naar weer een waterval, dit keer eentje waar je wel érg dichtbij het donderdend geweld kunt komen, Dawson Falls. Weer even met de sluitertijden geoefend maar het is nog steeds geen sinecure. Wel mooi oefenmateriaal en we hebben toch alle tijd dus het mag even duren ;-)
Dan door naar onze laatste stop, de Green Mountain Tower, een uitkijktoren waar je een 180 graden blik over de gehele omgeving hebt. Ondanks de bewolking kunnen we toch aardig wat zien en even later rijden we moe en voldaan door naar Clearwater om wat te gaan eten. We belanden in de Hop 'n Hog, een alleraardigst tentje met superaardige en zo mogelijk nóg snellere service. Bijna alles op de kaart is "smoked" en Peter geniet van z'n pulled pork en ik van een 14 uur gegaarde en dus zeer malse brisket (klapstuk). De mango-pie voor desert hebben we gedeeld en zo reden we moe én voldaan weer naar de B&B. En ja hoor, onderweg terug kuiert op z'n dooie akkertje een dikke black bear in de verte over de weg. Toen we eenmaal de camera in aanslag hadden en dichterbij waren was 'ie verdwenen in het dikke gras... Geen foto dus maar wel een plaatje van internet die ons zicht benadert.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten