Beginnen met een lekker ontbijt in het hotel en slenteren daarna op ons gemakkie over alle dustroads en boardwalks in town. We laten de geschiedenis op ons inwerken en zijn beiden toch wel gefascineerd geraakt door de goldrushverhalen. Niet zozeer het goud an sich maar wel alle tragiek en dramatiek er omheen. En het feit dat dit dorp zoveel ups en downs gekend heeft waarbij de "hillslide" alles heeft gadegeslagen en in die tijd nauwelijks veranderd is. Fascinerend om te zien!
Streetviews Dawson City :
We drinken koffie bij Alchemy Cafe, een leuk "hippie" (wij zouden eerder zeggen 'hip') cafe met zeer goede koffie. Maar ook de lunchkaart ziet er aantrekkelijk uit, alleen hebben we laat ontbeten dus.... houden we het bij een verantwoord stukje home-made lemon-pie met cocos. Alchemy cafe staat naast een drietal gebouwen uit de goldrush-tijd die duidelijk onderhevig zijn geweest aan het effect dat de permafrost heeft op verwarmde gebouwen: de bovenlaag smelt door de verwarming en de huizen verzakken. Tegenwoordig hebben ze er nog last van maar met speciale bouwtechnieken kunnen wordt het effect geminimaliseerd.
We lopen nog een rondje en wandelen naar Robert Service's log cabin. Hij was een dichter die ondermeer het fascinerende gedicht/lied/tearjerker "the Cremation of Sam McGee" (ook vertolkt door Johnny Cash) schreef, een lied dat in de bus gedraaid werd toen we langs Laberge-lake reden, dat er ook in voorkomt.
Hierna lunchen we heerlijk buiten bij Klondike Kate's, waar we gisteren gedineerd hebben, en lopen dan naar het hotel waar we moeten verzamelen om met een Yukon-riverboat te gaan cruisen.
Wel een leuk uitstapje, die rivercruise, helemaal gelet op het prachtige weer. Alleen is het maar zo'n 10min lopen naar de riverside dus we melden onze tourguide dat we wel gaan lopen ipv de bus te nemen. En we komen inderdaad nog eerder bij de Yukon Riverside aan dan de bus...
Wat volgt is een riviertochtje over de Yukon-river van zo'n 1,5 uur. Gids op de boot was een Scandinavische die erbarmelijk Engels sprak. Dat zo iemand verteller op een schip kan worden met zó'n accent en zúlke taalfouten is een raadsel. Maar het was een leuk tochtje op de snelstromende rivier. Dat die houten peddelboten daar destijds tegenop konden: niet voor te stellen! Langs de rivier liggen er nog een paar die er begin jaren '50 zijn achtergelaten en inmiddels helemaal vervallen zijn. Destijds waren ze door de vooruitgang ingehaald of liever de inmiddels gereedgekomen trans Canada-Alaska highway. Maar goed ook want inmiddels hadden ze een groot deel van de bossen langs de Yukon opgestookt..
Weer terug bij het hotel is het inmiddels 18.30 uur en drinken we een biertje op het dakterras van het hotel, met uitzicht op de bergen. Het plaatselijke light ale smaakt gelukkig meer naar ons bier dan de meeste brouwsels hier. Canada leunt wat dat betreft nogal veel op zijn Engelse oorsprong en wij zijn niet zulke ale-lovers.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten